Ploeg in de kijker: U7

Ploeg in de kijker: U7 6 / mei

Bjorn Ceuppens, trainer U7-A

Even voorstellen

Toen ik in het 2de leerjaar zat, ben ik onder druk van een aantal vrienden beginnen voetballen bij FCMZ Tollembeek waar ik als jeugdspeler begonnen ben op de positie van linksback omdat ik linksvoetig was. Ik was quasi altijd de kleinste van de groep, maar mijn grootste troef was mijn supersonische snelheid . Ik werd dan ook snel geherpositioneerd naar linksbuiten. Met Tollembeek heb ik fantastische mooie momenten beleefd, ook op diverse buitenlandse tornooien. De jeugdwedstrijden tegen Pepingen waren ook altijd op het scherp van de snee… Ook was ik een vaste waarde in het team van de Brabantse Selectie. Op mijn 16de werd ik getransfereerd naar KHO Merchtem (toen 3de klasse en alom gekend voor zijn jeugdopleiding). Daar heb ik enorm veel bijgeleerd op alle vlakken. Helaas ben ik op mijn 18de moeten stoppen met voetballen omwille van mijn studies in Gent. Na mijn studies ben ik nog even herbegonnen bij FCE Moerbeke waar plezier voorop stond. Daar heb ik een paar jaren gevoetbald, maar heb daarna de keuze gemaakt om voorrang te geven aan mijn privé-leven en carrière op het werk.

Vorig jaar heb ik naast Dominique de kans gekregen om mee de U6 in Pepingen te begeleiden. Gezien Dominique stopte en mijn oudste zoontje bij de U6 speelde, kreeg ik de kans om mee door te schuiven naar de U7.

De mooiste momenten

Ik vind het persoonlijk fantastisch om te zien hoe de motoriek van een 5/6/7-jarig kind evolueert in de tijd door kleine technische zaken die je hem/haar aanleert.

We hebben een ploegje met vele sterke karakters en ja, dat botst dan al weleens. Maar ach, ze zijn nog zo jong, het zijn nog speelvogels. Aandachtig luisteren en discipline is nog wat moeilijk voor hen, maar toch doen ze keer op keer hun best en merk ik wel dat ze vooruitgang boeken.

De Corona-crisis heeft veel roet in het eten gestrooid. De weinige wedstrijden die we hebben kunnen spelen, zullen mij toch allemaal bijblijven. Terwijl wedstrijdjes op een training vaak niet het gewenste effect hebben, merkte ik op de competitiewedstrijdjes telkens dat de strijdvaardigheid en de helden in hen naar boven kwamen.

Eén van de leukste momenten voor mezelf waren toch telkens die 5 minuutjes theorie en peptalk in de kleedkamer net vóór de match. Geloof het of niet, het waren die 5 minuutjes dat ze allemaal muisstil waren.

Elke schijnbeweging of mooie actie waaruit dan eventueel een goal voortkomt, is voor mij als trainer een mooi moment. Dan heb ik zoiets van yes, ze kunnen het, ze durven het en ze doen iets waar we op training regelmatig op hameren.

Daarnaast hebben we ook een prachtige ouders-groep en heb ik de hulp gehad van een fantastische délégué. Mochten we de Corona niet gehad hebben, deze groep zou dan nog veel meer aan elkaar gehad en gehangen hebben en we zouden buiten het voetbalgebeuren zeker ook andere leuke dingen hebben kunnen doen.

Anekdote

De diverse slogans toveren toch steeds een lach op ieders gezicht:

- Tsjik tsjak vollen bak, tsjik tsjak vogelkak

- 1-2-3-4 voetbal spelen we voor ’t plezier, 5-6-7-8 Pepingen-Halle volle kracht

- En bij slecht weer zoals in het leger : wij-zijn-van-de-U7, kou-en-regen-daar-kunnen-wij-tegen

- Nie zievere, Speile

Daarnaast was het met een paar spelertjes in de auto naar de training vaak ambiance met de muziek van Rammstein, vooral het nummer ‘Amerika’. Hun Engels en Duits is er ook serieus op vooruit gegaan .

Nog meer van dat?

Ook al moet je als trainer bij de U7 zeker niet bezig zijn met tactische spelvormen, het is best niet te onderschatten en vergt veel geduld en energie. Gezien dit mijn eerste jaar als trainer was, heb ik er best veel tijd ingestoken. Op het werk ga ik zware jaren tegemoet, dus het zal nog wat wikken en wegen worden.